Plastyka brzucha

Zabieg jest wskazany osobom, których ciało ma duże ilości tkanki tłuszczowej w dolnej partii brzucha. Pacjent może przejść taką operację plastyczną, jeśli ściana jamy brzusznej oraz tkanka mięśniowa nie są porozciągane. Również kobiety po ciążach pozostawiających liczne rozstępy i zwiotczenie skóry. Z wiekiem następuje znaczny spadek elastyczności powłok brzusznych, a także nagromadzenie się miejscowe tkanki tłuszczowej, co jest wskazaniem do wykonania zabiegu redukcji tłuszczu. Kobiety, które w przyszłości planują zajście w ciążę lub osoby bardzo otyłe nie mogą, niestety, mieć wykonanej plastyki brzucha.

Przed operacją plastyczną przez 7-10 dni nie powinno się palić papierosów, zażywać aspiryny ani jej pochodnych, a także stosować drastycznej diety. W przeciwnym razie pacjent jest narażony na wydłużenie się procesu gojenia powłok brzusznych. Plastykę powłok brzucha zaczyna się od długiego cięcia skórnego w kształcie kotwicy przebiegającej między kolcami biodrowymi i na pępku. Płat skóry wraz z warstwą tłuszczu odwarstwia się na całej powierzchni aż do dolnej części żeber. W trakcie zabiegu, pacjent jest cały czas nawadniany, a jego kończyny zostają obandażowane. Po operacji wymagana jest dwudniowa hospitalizacja. Pacjentowi podawane są środki przeciwbólowe. Pierwszy opatrunek zdejmuje się po tygodniu, po czym nakłada się nowy.

Operacje plastyczne umożliwiają odsłonięcie powierzchni tkanki mięśniowej brzucha, które są zszywane, dając efekt wysmuklenia figury, zaś nadmiar tkanki tłuszczowej wycina się. Powyżej blizny wycina się otwór, w który wszywany jest nowy pępek.

W niektórych przypadkach wystarczy wykonać jedynie korekcję w dolnej części brzucha poniżej pępka – tzw. miniabdominoplastyka. Jest to mini plastyka brzucha. Zabieg trwa około godziny. Miniabdominoplastyka jest mniej inwazyjna od całkowitej plastyki brzucha, ponieważ nie wymaga dużego nacięcia. Chirurg nacina około 5-10 cm długości skóry w kształcie elipsy. Rana jest ukryta na linii włosów łonowych tak, aby bliznę można było ukryć pod bikini. Kiedy występuje gruba warstwa tkanki podskórnej, można połączyć zabieg korekcji powłok brzucha z liposukcją.

Na ranę pooperacyjną zakłada się opatrunek, a na brzuch elastyczny materiał. Jeśli rana jest rozległa, mogą wystąpić następujące objawy: ogólne osłabienie, bolesność, obrzęki, zaburzenie czucia. W pierwszej dobie po zabiegu pacjent musi dużo czasu spędzić w łóżku, a powrót do codziennych czynności następuje po dwóch tygodniach, lecz ten okres może ulec wydłużeniu. Po miniabdominoplastyce powrót do zdrowia następuje trochę szybciej niż po całkowitej plastyce brzucha.

Jak każdy zabieg – abdominoplastyka niesie ze sobą ryzyko powikłań, takich jak: krwiak, zakażenie, martwica skóry. Powikłania mogą powodować przedłużenie gojenia się i w rezultacie nieestetyczne blizny przerostowe. Takim sytuacjom zapobiegają odpowiednie leki i zabiegi, ale najważniejsze jest przestrzeganie zaleceń lekarza.

Abdominoplastyce mogą zostać poddane osoby o dobrym stanie zdrowia i z prawidłowymi wynikami badań laboratoryjnych. U kobiet ważne jest, aby zabieg chirurgiczny miał miejsce po skończonej miesiączce. Pacjent przed zabiegiem powinien być na czczo. Efekt plastyki powłok brzucha jest z pewnością zadowalający. Osoba poddająca się operacjom plastycznym powinna zdać sobie sprawę, że aby modelowanie sylwetki było skuteczne i trwałe, potrzebna jest dieta i odpowiedni program ćwiczeń na brzuch.