Plastyka ud 

Niektóre osoby, pomimo stosowania diety i regularnych ćwiczeń fizycznych, mają tendencję do tycia w udach oraz pośladkach. Są niezadowolone ze swojego wyglądu i chciałyby zmienić kształt nóg. W takich przypadkach na ratunek może przyjść chirurgia plastyczna. Plastyka ud jest zabiegiem, podczas którego pozbywa się nadmiaru skóry oraz podskórnej tkanki tłuszczowej, znajdujących się w okolicy pachwin i po obu stronach ud. Ponadto, operacja plastyczna umożliwia poprawę napięcia mięśni w tych częściach ciała. W efekcie uzyskuje się smukłe, kształtne i jędrne uda.

Operacja plastyczna ud jest przeznaczona dla pacjentek, które utraciły jędrność tej części nóg, najczęściej z powodu dużych wahań masy ciała lub ze względu na naturalne procesy starzenia. Szczególnym wskazaniem do zabiegu jest utrata jędrności skóry oraz niezadowalający stopień napięcia mięśni. Plastykę ud najczęściej przeprowadza się u pacjentów, u których zaszedł istotny spadek masy ciała, a także u osób starszych, u których odnotowuje się znaczną wiotkość skóry, która wpływa na zniekształcenie sylwetki. Operację wykonuje się również u pacjentów narażonych na pojawienie się nadmiaru skóry w wyniku zabiegu odsysania tłuszczu. Kandydaci do operacji plastycznej, to osoby:

• o stosunkowo niezmiennej wadze ciała,
• posiadające nadmierną ilość wiotkiej skóry w obrębie ud,
• o dobrej kondycji psychofizycznej,
• niepalące papierosów,
• zdecydowane na prowadzenie zdrowego trybu życia po operacji i przygotowane do stosowania diety oraz ćwiczeń.

Pacjentkom, które są nieusatysfakcjonowane wyglądem ud wyłącznie z powodu nadmiaru tkanki tłuszczowej, zaleca się liposukcję. Operacja plastyczna ud często wykonywana jest łącznie z plastyką pośladków. Plastyka ud to zabieg poważniejszy niż liposukcja. Wiąże się m.in. z usunięciem nadmiaru skóry, która straciła elastyczność. Liposukcja ud natomiast polega tylko na odessaniu tkanki tłuszczowej. Plastyka ud, w zależności od zakresu operacji i wyboru kliniki, kosztuje w granicach od sześciu do dziewięciu tysięcy złotych. Dzięki operacji pacjent wygląda zdecydowanie młodziej i zgrabniej, a ciało staje się bardziej proporcjonalne i smukłe.

Zabieg może być wykonany zarówno w znieczuleniu ogólnym, jak i miejscowym. Warunki znieczulenia ustalane są z pacjentem bezpośrednio przed operacją. Podczas operacji plastycznej zostaje odessana tkanka tłuszczowa i usuwa się nadmiar skóry. Dostęp do okolicy operowanej uzyskuje się z kilku cięć. Ich rozpiętość zależy przede wszystkim od wskazań pacjenta oraz zakresu zabiegu. Przed rozpoczęciem operacji przeprowadza się konsultację lekarską, podczas której chirurg plastyczny dokonuje pomiarów ud, a także zapoznaje pacjenta z możliwymi sposobami nacięcia skóry. Jednym z nich jest przeprowadzenie cięcia zaczynając od pachwiny i podążając w dół wzdłuż linii włosów łonowych ku wewnętrznej części uda. Rana powstała wskutek zabiegu może osiągać rozmiar od kilku centymetrów do nawet połowy uda, a zależy to od anatomii pacjenta i ilości skóry, której trzeba się pozbyć. Jeżeli plastyka ud obejmuje niewielki odcinek skóry, ślady pojawią się wyłącznie w okolicy pachwiny.

Następnie należy odseparować skórę oraz tkankę podskórną. Na tym etapie chirurg napina poszczególne warstwy skóry przy użyciu szwów i usuwa nadmierną ilość tkanki tłuszczowej i skóry. Pozostałe tkanki zostają przeciągnięte ku górze i środkowi, po czym zakłada się parę warstw szwów dla utrzymania napięcia skóry oraz wymodelowania kształtu ud. Części szwów zlokalizowanych na zewnątrz można się pozbyć po tygodniu, natomiast te znajdujące się w głębszych warstwach tkanek pozostają na swoim miejscu. Operacja plastyczna ud trwa od dwóch do trzech godzin. Rany powstające wskutek zabiegu są precyzyjnie opatrywane, tymczasem w nacięciach przeważnie lokalizuje się specjalne dreny, dzięki którym możliwe jest systematyczne usuwanie krwi i osocza z operowanych miejsc. Opatrunki ściąga się przeważnie po 2-3 dniach. W ich miejsce zakłada się bieliznę uciskową, która jest delikatna dla blizn i zapobiega powstawaniu krwiaków.

Możliwe komplikacje pooperacyjne, to:

• nieestetyczne blizny,
• sączenia się krwi,
• infekcja ran pooperacyjnych,
• zbieranie się płynu w operowanych tkankach,
• przewlekłe gojenie się ran,
• martwica skóry,
• krwiaki, skrzepy krwi,
• asymetria w wyglądzie ud,
• chroniczny ból w operowanych miejscach,
• zmiany w barwie skóry,
• zatory krwi w żyłach,
• potrzeba reoperacji w celu korekty skutków ubocznych pierwszego zabiegu.

Pacjent po zabiegu najczęściej skarży się na dyskomfort oraz na ból, który można zlikwidować za pomocą leków przeciwbólowych. Efekt operacji jest natychmiastowy, a osoba poddawana zabiegowi może zaobserwować zmianę w ukształtowaniu ud od razu po wybudzeniu z narkozy.

W trakcie pierwszej doby po operacji zalecane jest odbywanie krótkich przechadzek. Ma to na celu zapobieganie zatorom żylnym, w wyniku których może dojść do niedrożności układu naczyniowego lub zawału serca. Wskazana jest stała obserwacja ciała przez najbliższe dni po zabiegu. Gdy pojawią się jakiekolwiek zmiany budzące niepokój lub osłabienie, najlepiej udać się do lekarza, aby wykluczyć podejrzenie powikłań. Po plastyce ud pacjent pozostaje z reguły na obserwacji przez kilka dni. Przed zdjęciem szwów, a więc przez około dwa tygodnie, należy liczyć się z wystąpieniem bólu, obrzęków oraz zasinień o różnym stopniu nasilenia.

W tym czasie trzeba nosić specjalną bieliznę uciskającą, ułatwiającą proces gojenia ran. Pełną dyspozycję fizyczną na ogół odzyskuje się po około miesiącu od operacji. Przez kilka miesięcy należy jednak profilaktycznie nosić specjalną bieliznę elastyczną, która minimalizuje opuchliznę i wpływa na pooperacyjne kształtowanie się konturu ciała. Przez ten czas blizny pooperacyjne mogą być widoczne, z czym należy się pogodzić. Po kilku miesiącach nie powinno zostać żadnych znaków po zabiegu.

stosunkowo niezmienną wagą ciała