Powikłania po tatuażu – jakie są najczęstsze? Jak je leczyć?

Powikłania po tatuażu, pomimo wykluczenia wszelkich przeciwwskazań oraz starannego wykonania, nie należą do rzadkości. Zagrożenie wynika przede wszystkim z wielokrotnego przebijania skóry igłą, w czasie którego mogą do niej wniknąć bakterie, wirusy czy grzyby. Z medycznego punktu widzenia tatuaż to inwazyjny zabieg związany z przerwaniem ciągłości skóry, z którym wiąże się ryzyko różnych komplikacji.

Ryzyko powikłań ma także związek z wprowadzeniem barwnika w skórę właściwą, a dokładnie w warstwę brodawkowatą skóry właściwej. Powikłania mogą się zdarzyć, ponieważ tusze często zawierają alergeny i różne potencjalnie szkodliwe substancje, takie jak kadm, ołów, cynk, arsen, chrom i miedź.

Naukowcy przestrzegają, że używanie kolorowych tuszów w dużych ilościach (czego wymagają gęstsze wzory i duże powierzchnie ciała) może stanowić zagrożenie dla zdrowia. Pojawiają się głosy, że obecność tuszu w skórze sprawia, że tworzą się w niej „kieszenie”, w których łatwiej, bo w ukryciu przed komórkami odpornościowymi, rozwijają się komórki białaczkowe.

Kolejne zagrożenie, o którym nie mówi się zbyt wiele, ma związek z przemieszczaniem się kolorowych pigmentów z tatuażu do pobliskich węzłów chłonnych, w których się gromadzą. To jednak nie wszystko, bowiem toksyczne substancje mogą uwalniać się również ze ścierającej się igły. Niewielkie cząstki metalu, z którego jest zrobiona, także przemieszczają się do węzłów chłonnych.

Tatuowanie ciała to zabieg, który polega na wprowadzeniu na odpowiednią głębokość skóry właściwej barwnika za pomocą jałowej igły, skutkiem i efektem czego jest trwała pigmentacja skóry.

Najczęstsze powikłania po tatuażu to:

• zaczerwienienie, ucieplenie skóry,
• stan podgorączkowy (układ immunologiczny traktuje wprowadzony pigment pod skórę jako ciało obce),
• opuchlizna,
• wysypka,
• silne swędzenie, mrowienie ręki po tatuażu,
• wydłużone gojenie (pojawia się myśl, że tatuaż źle się goi albo że skóra odrzuca tatuaż),
• ból ręki po tatuażu, ból mięśni po zrobieniu tatuażu,
• osłabienie po tatuażu,
• alergia po tatuażu,
• stan zapalny po tatuażu, infekcje bakteryjne, infekcje wirusowe, zarażenie wirusem HCV i HIV,
• bliznowce, wypukłe, źle wyglądające tatuaże (zgrubiała skóra to konsekwencja nieprawidłowo wykonanego tatuażu i zbyt mocnej oraz szybkiej pracy maszynki),
• migracje tuszu, będące skutkiem reakcji systemu immunologicznego na pigment. W czasie gojenia tatuażu może wypłynąć nawet do 40% tuszu.

Niegroźne i niezbyt dokuczliwe dolegliwości po wykonaniu tatuażu nie powinny niepokoić. Są normalne. Obrzęk, zaczerwienienie czy stan podgorączkowy to naturalna reakcja organizmu. Przy dobrze wykonanym zabiegu stan ten powinien szybko ustąpić.

Jeśli dolegliwości nie ustępują po 3-4 dniach lub dyskomfort i ból są dokuczliwe (pojawia się ostry stan zapalny), pojawiają się objawy wskazujące na alergie i infekcję, trzeba skontaktować się z tatuażystą bądź lekarzem, najlepiej dermatologiem.

Być może konieczne będzie podanie leków antyalergicznych, przeciwzapalnych, przeciwbólowych czy antybiotyków. W rzadkich przypadkach niezbędne jest zastosowanie zabiegu laserowego, a nawet usunięcia wytatuowanego fragmentu skóry.

Na ryzyko pojawienia się powikłań po tatuażu wpływa kilka czynników. Najważniejsza jest troska o higienę i sterylność, zarówno podczas wykonywania tatuażu, jak i później, podczas gojenia. To dlatego tak ważne jest, by wybierać wyłącznie sprawdzone studia tatuażu i tatuatorów, którzy przestrzegają higieny pracy. Nie mniej ważne jest odpowiednie, samodzielne dbanie o świeży tatuaż.

Bardzo ważne również jest, by nie robić tatuażu, gdy istnieją przeciwwskazania. Tatuażu nie mogą wykonywać osoby, które chorują na padaczkę, niektóre choroby serca i układu krążenia, zmagają się z AZS (atopowe zapalenie skóry) czy aktywnymi stanami zapalnymi skóry.

Przeciwwskazaniem jest także hemofilia, nosicielstwo HIV, łuszczyca, liszaj płaski, bielactwo nabyte, stany zapalne, gorączka, osłabienie, ciąża, okres karmienia piersią i menstruacja, doustna terapia izotretynoiną, skłonność do powstawania bliznowców.