Protezy osiadające

Protezy trwałe są to uzupełnienia trwale umocowane na własnych zębach pacjenta. Mocowania najczęściej wykonuje się za pomocą cementów.

Do protez stałych należą:

• wkłady koronowe,
• korony
• wkłady koronowo-korzeniowe,
• mosty protetyczne.

Protezy ruchome to uzupełnienia wprowadzone do jamy ustnej i wyjmowane z niej przez pacjenta. Są to:

• protezy szkieletowe,
• protezy nakładowe,
• częściowe i całkowite protezy osiadające.

Protezy osiadające służą do uzupełnienia uzębienia, kiedy brakuje całkowicie zębów lub w przypadku rozległych braków częściowych zębów. Do ich wykonania stosuje się różnego rodzaju tworzywa sztuczne. Protezy te przenoszą nacisk bezpośrednio na dziąsło (a nie na kość), co ogranicza możliwość uzyskania siły żucia do około 25% tej, która była uzyskiwana na zębach własnych. Z upływem czasu protezy te osiadają wraz z zanikającym wyrostkiem zębodołowym, co wymaga wykonywania nowych protez przynajmniej raz na 5 lat.

Aby zwiększyć komfort noszenia protezy, może być ona pokryta od wewnątrz miękkim tworzywem. Takie rozwiązanie pozwala uniknąć otarć błony śluzowej. Protezy zębów mogą być również ustabilizowane w ustach, jeśli zastosuje się zatrzaski połączone z implantami. Kiedy częściowo brakuje uzębienia – protezy te stosuje się ze względu na rozległość braków lub z przyczyn ekonomicznych, gdy nie ma możliwości zastosowania implantu, mostów protetycznych lub protez szkieletowych.

Jedną z odmian protez osiadających są protezy elastyczne, wykonane z nylonu, stąd bywają nazywane protezami nylonowymi. Materiał ten, dzięki swojej elastyczności, może ominąć wypukłości kostne. Protezy zębowe są odporne na złamania oraz dobrze tolerowane przez dziąsła. Protezy porcelanowe nie posiadają metalowych klamer, które zastąpione są przez elastyczne peloty – oparte na dziąsłach. Są alternatywą dla osób z alergią na stopy metali, więc dla pewnej grupy pacjentów są idealnym rozwiązaniem.

Dieta pacjentów użytkujących uzupełnienia stałe właściwie się nie zmienia. Inaczej jest w przypadku stosowania protezy. Pacjenci, którzy rozpoczynają korzystanie z protez ruchomych (zwłaszcza całkowitych) powinni w początkowym okresie użytkowania spożywać płynne i półpłynne pokarmy oraz stopniowo przyzwyczajać się do potraw o twardszej konsystencji. Korzystanie z protez ruchomych wymaga jedzenia mniejszych kęsów, unikania bardzo twardych i ciągnących pokarmów. Czas spożywania posiłków znacznie się wydłuża.

Wspomniane protezy osiadające są cienkie, lekkie, nie powodują uczuleń. Wytrzymałość materiału oraz jego chemiczna odporność dają ostatecznie długotrwałą, niełamliwą protezę. Jak widać, stomatologia estetyczna dokonała ogromnego postępu w dziedzinie uzupełniania ubytków zębów.