Toksyna botulinowa leczy nadmierną potliwość?

Nadmierne pocenie się może być zlokalizowane w określonych częściach ciała (hiperhydroza miejscowa) bądź wszędzie (hiperhydroza uogólniona). Większość przypadków wystąpienia tej dolegliwości dotyczy młodzieży w okresie dojrzewania. Niemniej jednak, hiperhydroza może być również wrodzona. Niekiedy jest to wynik niekorzystnego stanu zdrowia przy otyłości, dnie moczanowej, menopauzie, cukrzycy, nadczynności tarczycy czy nowotworach.

Najbardziej aktywne gruczoły potowe zlokalizowane są w obrębie dłoni, stóp, dołów pachowych oraz pachwin.

Niekiedy problem nadmiernej potliwości jest tak kłopotliwy dla danej osoby, że wręcz izoluje się ona od społeczeństwa. Uogólniając, hiperhydroza może mieć negatywny wpływ na jej karierę osobistą, relacje osobiste oraz poczucie własnej wartości.

Botox stanowi powszechnie wykorzystywany w medycynie estetycznej preparat, zawierający w składzie toksynę botulinową. Stosuje się go głównie w celu redukcji zmarszczek oraz nadmiernej potliwości.

Botox jest zazwyczaj polecany osobom, w przypadku których terapia przy użyciu antyperspirantów oraz jonoforezy nie przyniosła oczekiwanych rezultatów.

W przypadku hiperhydrozy działanie toksyny botulinowej polega na blokowaniu czynności gruczołów potowych poprzez zahamowanie przewodnictwa nerwowego. Następstwem tego jest znaczące ograniczenie nadpotliwości w obrębie danego obszaru poddanego zabiegowi.

Warto jednak wiedzieć, że efekty działania toksyny botulinowej są tymczasowe. Mniej więcej po upływie 6-12 miesięcy konieczne jest powtórzenie zabiegu. Ponadto, metoda ta sprawdza się jedynie w przypadku miejscowej nadpotliwości. Za pomocą botoxu nie można leczyć uogólnionej hiperhydrozy, która dotyka całego ciała.