Ubytki niepróchnicowego pochodzenia - przyczyny, rodzaje, ubytki klinowe

Warto pamiętać, że ścieranie zębów to proces, któremu sprzyja przeżuwanie pokarmu (tzw. ścieranie fizjologiczne). Jest to naturalne zjawisko, które występuje w różnym nasileniu u każdego i wiąże się ze starzeniem się organizmu.

Problem ścierania zębów w znacznym stopniu dotyczy ludzi cierpiących na bruksizm, czyli mimowolne zgrzytanie i zaciskanie zębów, które niszczy szkliwo. Zwykle zęby ścierają się na powierzchniach zębów bocznych oraz na brzegach siecznych zębów przednich.

Natomiast w przypadku ubytków niepróchnicowego pochodzenia erozje występują najczęściej na powierzchniach zębów przednich. Z kolei abrazje mają miejsce głównie na zębach przedtrzonowych dolnych i częściej dotykają kobiet niż mężczyzn.

Chorobom zębów można zapobiegać poprzez właściwą pielęgnację, zdrową dietę i regularne wizyty u dentysty oraz zabiegi, jakie oferuje stomatologia estetyczna. Należy ograniczyć spożycie płynów o niskim pH i kwaśnych owoców oraz pamiętać o prawidłowej technice szczotkowania.

Można wyróżnić ubytki niepróchnicowego pochodzenia o etiologii traumatycznej ostrej i traumatycznej przewlekłej. Te pierwsze są wynikiem urazów, szczególnie u dzieci. Wówczas od stopnia defektu zależy rodzaj leczenia.

Ubytki o etiologii traumatycznej przewlekłej dzieli się między innymi na:

• abrazje (uszkodzenie zębów powstałe pod wpływem fizycznych czynników zewnętrznych),
• demastykacje (utraty zębów na skutek żucia twardych pokarmów),
• atrycje (ścieranie i ubytki zębów na skutek wzajemnego kontaktu zębów podczas naturalnego żucia pokarmów),
• erozje (w wyniku działania kwasów – kwaśnych napoi, jedzenia lub leków; bez udziału drobnoustrojów),
• resorpcje (mogą być o charakterze patologicznym lub fizjologicznym).

Ubytki niepróchnicowego pochodzenia można także podzielić na atritio i abrasio. Atritio jest wynikiem tarcia między powierzchniami zębów, a abrasio to proces ścierania zębów na skutek działania pokarmów lub ciał obcych.

Ubytki klinowe zębów powstają w przyszyjkowej części zęba. Są zwykle spowodowane nieprawidłowym i zbyt intensywnym myciem zębów poziomo wzdłuż łuków zębowych. Wówczas wzrasta ryzyko nadwrażliwości zębów na zimno i dotyk.

Ubytki klinowe zębów leczy się poprzez odtworzenie za pomocą materiału kompozytowego wyszczotkowanych tkanek zęba. Pacjent zostaje także pouczony, w jaki sposób należy myć zęby, aby ich nie uszkodzić.

Niektórym chorobom zębów można zapobiec przez właściwą pielęgnację i zdrową dietę. Jeśli pojawiają się ubytki niepróchnicowego pochodzenia, warto zmienić zwyczaje, aby nie było ich więcej. W przypadku bruksizmu można zastosować psychoterapię, która pomoże wyeliminować mimowolne zgrzytanie zębów.