Fellahi

Fellahi to rytm szybki, liczony na 2/4. Aby go zapisać, wykorzystuje się poniższe formy zapisu:

• D – akcentowany niski dźwięk;
• T – akcentowany wysoki dźwięk;
• • – pauza;
• t – nieakcentowany wysoki dźwięk, na bębnie wykonywany prawą ręką;
• k – nieakcentowany wysoki dźwięk, na bębnie wykonywany lewą ręką.

Trzy odmiany fellahi zapisane w ten sposób to:

• podstawowy fellahi: Dk-kD-k-;
• wypełniony fellahi: DtktDktk;
• wariant fellahi: DgkgDkgk.

Fellahi to orientalny taniec wykonywany grupowo, wykorzystujący właśnie rytm fellahi. Podczas tańczenia śpiewane są także specjalne piosenki opisujące codzienne czynności egipskich rolników, takie jak:

• sianie,
• oranie pól,
• noszenie wody,
• zbieranie plonów.

Ten belly dance przypomina pantomimę symbolizującą wszystkie te czynności, o których mowa w piosence. Akcesoria używane do tańca fellahi to przede wszystkim instrumenty muzyczne: rababa (rodzaj skrzypiec o dwóch strunach) i mizmar (obój). Kobiety mają na sobie bardzo szerokie (można swobodnie unieść brzeg sukni na wysokość głowy tancerki), długie suknie w kwiaty, z falbanami u dołu i chusty na głowach. Na szyi lub biodrach może znajdować się szal. Szal owinięty wokół bioder podkreśla ruchy bioder tancerki.

Aby zatańczyć taniec brzucha, trzeba poznać i wyćwiczyć kilka podstawowych ruchów:

• krążenie bioder;
• robienie ósemek biodrami;
• krążenie klatką piersiową;
• różne rodzaje shimmies, czyli drżeń, np. shimmy egipskie – drżenie kolan.

Taniec brzucha to dynamiczne kombinacje tych ruchów oraz innych, bardziej skomplikowanych figur. Belly dance to nie tylko przyjemność, to także świetny sposób na wymodelowanie brzucha. Aby zatańczyć efektywnie taniec brzucha, trzeba najpierw wzmocnić mięśnie i ogólną kondycję fizyczną. Fellahi jest jedną z odmian egipskiego tańca orientalnego. Czerpie zarówno z belly dance, jak również z tańca folklorystycznego. Tancerki fellahi powinny nosić długie warkocze. W tańcu fellahi chodzi nie tyle o podkreślenie charakterystycznych ruchów ciała, ile o zaakcentowanie więzi człowieka z naturą – stąd taniec ten miał ilustrować codzienną pracę rolników egipskich. Zresztą, nie o namiętną grę ciałem tutaj idzie, ile o naturalność i radość z życia.

Taniec orientalny ma wiele różnych wariantów, które ciągle ewoluują, zmieniają się pod wpływem współczesnych trendów, modyfikują podstawowe figury i kroki. Warto jednak sięgać do korzeni i źródeł folkloru, by poznać coś nowego, zaskakującego i ciekawego. Belly dance w innym wydaniu, bardziej folklorystycznym, też może być interesujący.