Kolano skoczka

Kolano skoczka wywołuje silny ból kolana, a także uczucie sztywności i obrzęk:

• w początkowej fazie ból kolana zaczyna się po wysiłku;
• później ból zaczyna się już podczas rozgrzewki, przechodzi po rozruszaniu, a powraca po aktywności;
• następnie każda aktywność fizyczna wywołuje ból;
• kolano skoczka może doprowadzić nawet do naderwania lub zerwania więzadła.

Ponadto wokół rzepki pojawia się silny obrzęk. Z czasem obserwuje się u pacjentów postępujący zanik mięśnia czworogłowego uda.

Zmiany zwyrodnieniowe pojawiają się z powodu obciążenia kolana, niewystarczającej rozgrzewki nóg przed treningiem i nieodpowiedniego przygotowania kondycyjnego. Kolano skoczka pojawia się najczęściej u osób, które uprawiają:

• siatkówkę,
• bieganie,
• skoki narciarskie,
• koszykówkę,
• łyżwiarstwo figurowe,
• piłkę ręczną.

Sportowcy ci podczas treningu często wykonują wyskoki, które znacznie obciążają kolana i narażają je na urazy.

Podstawową sprawą jest dobra rozgrzewka. Jeśli prawidłowo rozgrzejemy mięsień czworogłowy uda, ból kolana nie powinien się pojawić. Dużą rolę w zapobieganiu tej kontuzji odgrywa także odpowiednio dobrane obuwie do ćwiczeń. Ważnym czynnikiem jest także typ podłoża, na którym uprawiamy sport. Twardy asfalt jest wyjątkowo obciążający dla stawów. Aby zapobiec kontuzjom, należy także nosić ochraniacze na kolana. Zawsze też trzeba planować czas na odpoczynek po treningu. Jeśli ból kolana zaczyna się pojawiać, można po treningu aplikować sobie zimne okłady lub rozmasowywać kolano. Gdy pragniemy zapobiegać urazom kolana, powinniśmy dbać o właściwe rozgrzewanie mięśni nóg, zwłaszcza mięśnia czworogłowego.

Rehabilitacja kolana skoczka to przede wszystkim nieobciążanie kolana. Przy umiarkowanym bólu pomagają zimne okłady i uniesienie nogi. Można stosować także przeciwbólowe leki przeciwzapalne. Zalecana jest wizyta u lekarza, gdyż w zaawansowanych przypadkach tej kontuzji konieczna jest operacja. Podczas wizyty, lekarz oprócz wywiadu może zlecić przeprowadzenie badania USG. Po wyleczeniu stanu zapalnego więzadła można rozpocząć program ćwiczeń rehabilitacyjnych, wzmacniających mięśnie ud i całego aparatu wyprostnego kolana.

Nagłe rozpoczęcie treningów, bez odpowiedniego przygotowania kondycyjnego, bardzo szybko może doprowadzić do pojawienia się mikrourazów więzadła rzepki, a w konsekwencji do stanu zapalnego, bólu kolana i dalszej degeneracji. Mimo to, ból kolana bardzo często jest lekceważony, nawet przez profesjonalnych sportowców, co kończy się dla nich długotrwałą rehabilitacją.