Kolczyk w wardze – możliwe powikłania

Kolczyk w wardze, to obok takich miejsc jak kolczyk w nosie czy kolczyk w języku, często wybierana lokalizacja do zakładania ozdób. Jednak w przeciwieństwie to choćby kolczyka w pępku materiał, z którego wykonana jest biżuteria ma bezpośredni kontakt z zębami. A to w wielu przypadkach oznacza kłopoty. Najbardziej narażone na uszkodzenia są zęby sieczne dolne i górne, bo to one znajdują się w bliskim sąsiedztwie metalowej ozdoby. Jest też inne zagrożenie, mianowicie ryzyko przypakowego nadgryzienia kolczyka lub uderzenie nim w powierzchnię zęba, czego efektem będzie złamanie lub ukruszenie szkliwa, czyli powierzchniowej warstwy osłaniającej wnętrze zęba. Do takiej sytuacji dojść może podczas spożywania pokarmów lub zabawy kolczykiem (przygryzanie go). Ząb wówczas może zostać naprawiony tylko w gabinecie dentystycznym, co czasem wymaga leczenia endodontycznego. Może zdarzyc się sytuacja, gdy uraz będzie na tyle duży, że konieczne będzie usunięcie zęba.

W teorii powikłania związane z kolczykiem w wardze zdarzają się rzadko, niemniej trzeba bardzo dbać o jamę ustną. Jest to szczególnie ważne przez kilkanaście dni od wykonania piercingu. Gdy przerwana została ciągłość tkanek, dojść może do rozwoju miejscowego stanu zapalnego. To powoduje obrzęk, zaczerwienienie i ból w miejscu założenia biżuterii. Początkowe trudności z jedzeniem mogą skutkować częstszym uderzaniem metalu o zęby, a co za tym idzie – ich uszkodzeniem.

Zaniem zdecydujemy się na kolczyk w wardze, warto dobrze tę decyzję przemyśleć. Nie zawsze wyglada ona estetycznie. Zdarza się również, że pracodawca nie będzie przychylnie patrzył na osobę noszącą kolczyk w wardze lub kolczyk w języku. Jest to podyktowane nie tyle prywatnymi uprzedzeniami, ile względami wizerunkowymi. Z kolczyka w wardze zrezygnować muszą policjanci, strażacy, politycy czy dziennikarze telewizyjni. Zakładanie i zdejmowanie takiej ozdoby każdorazowo przed pojawieniem się w miejscu pracy może na dłużą metę okazać się problematyczne.

Bardzo ważny jest również wybór właściwego salonu piercingu. Tych jest w dużych miastach bardzo dużo, często współpracują z salonami tatuażu. Najczęściej świadczone przez nich usługi są na bardzo wysokim poziome, a ryzyko przeniesienia jakicholwkiek chorób zakaźnych jest bardzo niskie. Zawsze jednak trzeba mieć na uwadze możliwość zarażenia się wirusem HIV czy wirusowym zapaleniem wątroby.

Bytujące w jamie ustnej bakterie mogą, zwłaszcza tuż po wykonaniu piercingu, wywołac stan zapalny. Nosząc kolczyk w wardze lub języku należy też regularnie usuwać kamień nazębny. Gromadzą się w nim resztki jedzenia, naskórka i bakterie. Cześć z nich jesteśmy w stanie wyeliminować w czasie codziennej higieny - poprzez mycie zębów oraz płukanie ust specjalnym płynem. Płytka jednak całkowicie nie znika, ale narasta. Z czasem ulega mineralizacji, wówczas twardnieje, a na zębach widoczny staje się kamień nazębny. Tworzy się on również pod dziąsłami, co może prowadzić do rozwoju stanu zapalnego. Objawia się krwawieniem w czasie mycia zębów lub gryzienia, w ustach pojawić się może nieprzyjemny smak. Po pewnym czasie w wyniku powstałych uszkodzeń mogą odsłonić się korzenie zębowe, a to już pierwszy objaw parodontozy.