Łojotokowe zapalenie skóry twarzy - charakterystyka, przyczyny, objawy, leczenie, zabiegi

Łojotokowe zapalenie skóry twarzy to przewlekłe, nawracające schorzenie zapalne skóry. U pacjentów dotkniętych tym problemem zdrowotnym zaobserwować można rumieniowo-złuszczające zmiany, często pokryte strupkami.

Typowym objawem chorobowym jest także zaczerwienienie skóry, zwłaszcza w okolicach nosa, czoła, brwi, skroni i brody. Ta przewlekła, nawracająca choroba dermatologiczna występuje u pacjentów w każdym przedziale wiekowym. W postępowaniu lekarskim diagnozę stawia się na podstawie charakterystycznego obrazu klinicznego.

Przyczyny łojotokowego zapalenia skóry twarzy nie zostały do końca wyjaśnione. Do pojawienia się objawów chorobowych może doprowadzić zarówno nadaktywność skórnych gruczołów wydzielania zewnętrznego, jak również nadmierna proliferacja lipofilnych drożdżaków z rodzaju Malassezia.

Czynnikami mogącymi nasilić zmiany chorobowe w przebiegu wyprysku łojotokowego twarzy są:

• zmęczenie,
• wahania nastroju,
• sytuacje wyzwalające silny stres,
• niezdrowa dieta,
• niedobór takich składników jak selen, cynk czy witaminy z grupy B,
• nadmiar cukru w organizmie,
• nieregularny sen,
• zaburzenia odżywiania (jadłowstręt psychiczny, bulimia),
• zaburzenia hormonalne,
• przyjmowanie niektórych środków farmakologicznych,
• infekcje przebiegające z wysoką gorączką,
• nadużywanie alkoholu,
• nadużywanie tytoniu,
• schorzenia neurologiczne, stan po udarze, choroba Parkinsona,
• stosowanie kosmetyków zawierających alkohol,
• niedobory odporności,
• zakażenie wirusem HIV.

Łojotokowe zapalenie skóry twarzy to choroba skóry, która objawia się występowaniem swędzących i łuszczących się zmian rumieniowych. U osób dotkniętych ŁZS bardzo często występują zmiany przypominające żółte łuski. Skóra pacjentów jest nadmiernie przetłuszczona, świecąca. Rumieniowo-złuszczające wykwity często powodują u chorych dyskomfort, obniżone samopoczucie.

Leczenie łojotokowego zapalenia skóry stanowi wyzwanie zarówno dla pacjentów, jak i dermatologów. To schorzenie charakteryzuje się uciążliwym swędzeniem, obecnością wykwitów oraz zaczerwienień na skórze. Kluczowym celem terapii jest złagodzenie objawów oraz redukcja widocznych zmian skórnych.

Leki stosowane w leczeniu łojotokowego zapalenia skóry muszą być starannie dobrane, uwzględniając potrzeby konkretnego pacjenta. Terapia może obejmować zarówno leki doustne, jak i preparaty stosowane miejscowo.

Maść na łojotokowe zapalenie skóry twarzy powinna wykazywać działanie łagodzące, nawilżające oraz przeciwzapalne. Tego rodzaju preparatu nie należy jednak stosować na własną rękę, a jedynie na zlecenie dermatologa. Niekontrolowane i długotrwałe przyjmowanie niektórych leków może prowadzić do niepożądanych skutków ubocznych.

Kosmetyki na łojotokowe zapalenie skóry twarzy np. żele myjące, nie powinny działać drażniąco, ale delikatnie usuwać zanieczyszczenia. Ważne, by w ich składzie występowały substancje działające przeciwzapalnie i przeciwgrzybiczo. Tego rodzaju preparaty powinny także redukować łuszczenie się naskórka. W tonikach przeznaczonych dla ŁZS warto szukać kwasów: laktobionowego, glukonolaktonowego, mlekowego, salicylowego.

W przeciwgrzybiczych lekach na wyprysk łojotokowy znaleźć można takie substancje jak:

• klotrimazol,
• mikonazol,
• ekonazol,
• izokonazol.

Podjęcie odpowiedniej diety jest jednym ze sposobów zwalczania nieprzyjemnych objawów łojotokowego zapalenia skóry twarzy. Osoby borykające się z ŁZS powinny zadbać o odpowiednią ilość roślin strączkowych, nabiału i produktów zbożowych w swoim jadłospisie. Codzienna dieta powinna obfitować w owoce i warzywa zawierające kwas askorbinowy, witaminę A, witaminy z grupy B czy witaminę E.

Cynk zawarty w rybach, migdałach, ostrygach czy wątróbce również polecany jest pacjentom cierpiącym na chorobę skóry. Ten pierwiastek chemiczny reguluje wydzielanie sebum i wykazuje silne działanie bakteriobójcze.

Podczas stosowania diety na łojotokowe zapalenie skóry należy unikać potraw smażonych, przetworzonych. Ponadto w czasie leczenia ŁZS warto całkowicie zrezygnować z napojów alkoholowych, papierosów, ostrych przypraw, słodyczy. Picie mocnej kawy czy herbaty również należy ograniczyć do minimum.

Zioła na łojotokowe zapalenie skóry twarzy to przede wszystkim:

• skrzyp polny,
• pokrzywa,
• bratek, rumianek,
• nagietek,
• ziele krwawnika.

Całkowite wyleczenie łojotokowego zapalenia skóry nie jest możliwe. Stosowanie leków przeciwzapalnych i przeciwgrzybicznych pozwala zredukować występujące objawy chorobowe.

Łojotokowe zapalenie skóry twarzy nie jest przeciwwskazaniem do wykonywania niektórych zabiegów kosmetologicznych. Osoby borykające się z problemem ŁZS mogą regularnie wykonywać u siebie:

• zabiegi z użyciem kwasów np. laktobionowego, salicylowego czy mlekowego,
• peeling kawitacyjny,
• sonoforezę,
• jonoforezę,
• oksybrazję.