Preparat na kurzajki - powstawanie i rozpoznanie kurzajek, lek

Kurzajki mają postać narośli na powierzchni skóry. Najczęściej występują na dłoniach i stopach, ale mogą pojawiać się na każdej części ciała. Inaczej kurzajki nazywane są brodawkami. Występują u około 9% populacji i obok trądziku młodzieńczego stanowią jedną z najpospolitszych schorzeń skóry. Kurzajki są wywoływane przez wirusa HPV i powstają w momencie kontaktu uszkodzonej powierzchni ciała z wirusem. Kurzajkami łatwo się zarazić poprzez drobne skaleczenia, otarcie naskórka czy podrażnienia wywołane goleniem lub depilacją.

Do zarażenia kurzajkami może dojść nie tylko podczas bezpośredniego kontaktu z osobą zakażoną, np. poprzez podanie ręki, ale również w wyniku kontaktu z powierzchnią, z którą ta osoba wcześniej się stykała (np. klamka w drzwiach, uchwyty w środkach komunikacji miejskiej). Kurzajkami bardzo łatwo się zarazić. Brodawki szybko się rozprzestrzeniają i często nawracają. Dość prosto dochodzi do autozakażeń, czyli przeniesienia wirusa z zakażonego miejsca na zdrowe tkanki, np. na skutek rozdrapania brodawki.

Najbardziej narażone na ich pojawienie się są wilgotne partie skóry, np. dłoni i stóp. Kurzajki zwykle powstają w okolicy paznokci, na palcach i na grzbietowej powierzchni dłoni. Mogą jednak występować również na twarzy, a także na kolanach. Są niezwykle uciążliwe i trudne w wyleczeniu. Wśród wszystkich typów kurzajek wyróżnia się kurzajkę zwyczajną (pospolitą), występującą na palcach, dłoniach i ramionach, oraz kurzajkę podeszwową, pojawiającą się na podeszwach stóp.

Kurzajki to nieestetyczne brodawki pojawiające się zazwyczaj na skórze dłoni bądź stóp. Mają barwę białą, żółtą, szarą lub brunatną i wyglądem przypominają kopulaste narośle o postrzępionych brzegach. Mogą występować pojedynczo lub małymi grupkami. Zwykle nie dają żadnych objawów bólowych. Jeśli jednak pojawiają się na podeszwach stóp lub w okolicach płytki paznokciowej, towarzyszy im bolesność.

Kurzajka zwyczajna jest niebolesnym kopulastym wytworem na skórze. Wygląda jak twardy guzek z szorstką powierzchnią. Może być okrągła albo nieregularna, płaska albo uniesiona. Wielkością przypomina ziarno grochu. Kurzajka podeszwowa jest najczęściej bolesna. Może być szorstka, gąbczasta, uwypuklona, twarda lub łuszcząca się. Zazwyczaj wyróżnia się brązową lub szarą barwą z ciemniejszym środkiem. Brodawki podeszwowe są tkliwe i najczęściej powstają w miejscach największego nacisku na stopę, np. na pięcie lub pod główkami kości śródstopia. Mogą utrudniać chodzenie.

Kurzajki mogą być leczone zarówno w warunkach domowych, jak i w gabinetach zabiegowych. Do metod stosowanych w gabinetach należą: zabiegi chirurgiczne (wycinanie), elektrokoagulacja (wypalanie), laseroterapia oraz krioterapia (zamrażanie). Zabiegowe usuwanie kurzajek przez specjalistów, jakkolwiek skuteczne, jest najczęściej kosztowne i inwazyjne. Dlatego większość osób borykających się z brodawkami sięga po preparaty na kurzajki dostępne w aptekach. Na skuteczność farmakoterapii znaczny wpływ ma systematyczność stosowania leków.

• Preparat na brodawki pochodzenia wirusowego wykorzystujący krioterapię. Na skutek rozprężenia zmagazynowanego w pojemniku eteru dimetylowego i propanu dochodzi do znacznego miejscowego obniżenia temperatury. Konsekwencją jest kontaktowe wymrożenie zmienionej chorobowo tkanki, a po kilku zabiegach całkowita likwidacja kurzajki.
• Środek dostępny w postaci pręcików wykonanych z azotanu srebra i potasu. Służy do przyżegania patologicznej tkanki. Preparat działa silnie ściągająco i złuszcza tkankę, niszcząc również bakterie i wirusy. Przed użyciem należy zdrapać warstwę zabezpieczającą pręcik i zwilżyć jego koniec w wodzie. Po zastosowaniu preparatu po jakimś czasie na skórze pojawia się czarne zabarwienie, które nie powinno budzić niepokoju. To normalny objaw wynikający z procesu odkładania się w skórze srebra.
• Płyn na kurzajki – środek do stosowania miejscowego o działaniu keratolitycznym (złuszczającym), występujący pod postacią lakieru. Z pomocą załączonego do opakowania pędzelka nakłada się warstwę leku na brodawkę. Specyfik zawiera kwas salicylowy i kwas mlekowy oraz dimetylosulfotlenek zwiększający wnikanie aktywnych składników leku w głąb tkanki.
• Plastry na kurzajki – zawierają pochodne kwasów mlekowego i salicylowego. Mają działanie żrące i złuszczające, co ułatwia usunięcie zrogowaciałego naskórka. Nakleja się je w miejscu brodawki i czeka do momentu jej zmiękczenia. Potem można kurzajkę usunąć mechanicznie.

Sprawdzony przez medycynę ludową preparat na kurzajki to świeży sok z glistnika lekarskiego. Jest to roślina pospolita z rodziny makowatych. W jej łodygach znajduje się sok mleczny o pomarańczowej barwie, który wspaniale wpływa na organizm ludzki. Stosowany systematycznie, może szybko wyeliminować problem kurzajek.

Przed snem należy powierzchnię brodawki lekko zeskrobać pilniczkiem lub pumeksem, aby nie wywołać krwawienia, pokryć ją świeżym sokiem wyciekającym z ułamanej łodygi glistnika i poczekać do wyschnięcia. Zabieg stosować przez 10-20 dni.