Tango argentyńskie

Styl tańca powstał około 1900 roku w Buenos Aires i Montevideo. Pierwsza forma tego tańca pojawiła się już w XVIII wieku. Tango argentyńskie początkowo było tańczone w podrzędnych lokalach oraz domach publicznych. Taniec zdobył światową popularność już w 1913 roku. Jednak od początku krytykowano taniec za pochodzenie i silne zabarwienie erotyczne. Negatywnie na temat tanga wypowiadał się papież Pius X oraz cesarz niemiecki. Mimo to zainteresowanie tym tańcem nadal wzrastało, zwłaszcza w Paryżu. Taniec spowodował zmiany w modzie, popularne stały się rozszerzane, tulipanowe suknie oraz ogniste kolory: żółty, pomarańczowy, czerwony. Taniec spodobał się zwłaszcza kobietom, które w latach 20. XX wieku publicznie paliły papierosy, prowadziły samochody i obcinały włosy.

Muzyka z tanga służyła jako akompaniament do filmów. Złoty okres w historii tanga nastąpił w latach 1943-1955, gdy w Stanach Zjednoczonych rozwijał się przemysł rozrywkowy i wzrosła popularność radia i filmu. W połowie lat 50. tango argentyńskie zostało przysłonięte przez popularność rock and rolla. Stan ten trwał do lat 80., kiedy to tango przeżywało renesans. Od tego czasu wzrasta zainteresowanie tym tańcem. Współcześnie nauka tanga związana jest z promowaniem tańca przez różnego rodzaju programy telewizyjne.

Tango argentyńskie posiada kilka odmian, wśród których wyróżniamy:

• Tango vals – tańczone jest do muzyki zawierającej warstwę melodyczną w rytmie walca.
• Tango milonga – taniec szybki, akcentujący każdy rytm muzyki.
• Tango międzynarodowe – specyficzny styl tańczenia tanga, który charakteryzuje się między innymi gwałtownym ruchem głową z jednej strony na drugą.
• Tango salon – cechą charakterystyczną jest kontakt po prawej stronie i trzymanie w kształcie litery V.
• Tango nuevo – to nowoczesny styl tanga, który wykorzystuje dynamiczne figury, zabawę rytmem oraz dużą niezależność kobiety w tańcu. Niekiedy tańczone jest do muzyki elektronicznej lub alternatywnej.

Aby umożliwić nauczanie tanga, wprowadzono podstawowy zestaw kroków, składający się z ośmiu kroków oraz sekwencji elementów: salida, cruzada, resolucion. Cruzada, czyli krzyżyk, to najistotniejszy element tanga, który odróżnia ten taniec od innych, gdyż dopuszcza przejście od systemu równoległego do skrzyżowanego. Każda szkoła tańca uczy podstawowych figur i kroków tanga argentyńskiego. Niektóre młode pary wykonują tango jako pierwszy taniec na swoim weselu. Tango cieszy się powodzeniem zarówno wśród młodych, jak i starszych uczniów szkół tańca.