Taniec turecki

Turecki taniec, który cieszy się na świecie największą popularnością to taniec-brzucha, nazywany w tym kraju gobek dans. Ten taniec orientalny wykonywany jest przez tancerki ubrane w specjalne stroje do tańca odsłaniające brzuch, a często zasłaniające twarz. Belly dance polega na rytmicznych ruchach bioder i falującym ruchu brzucha. Niezwykle ważne są również łagodne ruchy ramion i dłoni. Uważa się, że to tancerki tureckie wypracowały tzw. falę brzucha – element, bez którego nikt nie wyobraża sobie tańca brzucha.

• Halay to folkowy taniec, tradycyjny dla Wschodniej, Południowo-Wschodniej i Środkowej Anatolii. Podczas tańca tancerze tworzą krąg, trzymając się za ręce lub za ramiona. Pierwszy i ostatni tancerz trzyma w dłoni chusteczkę. Taniec halay łączy w sobie prostotę z bogactwem figur, wykonywanych w takt tradycyjnych tureckich melodii.
• Horon to taniec turecki z obszaru wybrzeża Morza Czarnego. Bardzo różni się od innych tradycyjnych tańców Turcji, przede wszystkim ze względu na swe tempo, rytm i takt. Horon wykonywany jest przez grupy tancerzy w takcie na 7/16. Oznacza to, że wymaga bardzo szybkich melodii.
• Zeybeck to rodzaj tańca wykonywanego powszechnie w całej Zachodniej Anatolii. Może być wykonywany solo, w parach lub w grupach, w takcie na 9/8. Różne formy tego tańca mogą być bardzo wolne, wolne, szybkie lub bardzo szybkie.
• Karsilama to rodzaj weselnego tańca o melodyjnej i rytmicznej strukturze. Jest to szybki taniec wykonywany w takcie na 9/8. W trakcie tańca partnerzy stoją naprzeciwko siebie, a sama nazwa karsilama oznacza „przywitanie twarzą w twarz”.
• Kaşık Oyunları to turecki taniec z drewnianymi łyżkami. Tego typu tańce są bardzo rozpowszechnione w basenie Morza Śródziemnego, lecz w zależności od regionu różnią się strukturą, rytmem i wykonaniem. Charakterystycznym elementem tego tańca jest wykorzystanie drewnianych łyżek.

Taniec turecki w rzeczywistości nie jest jednolity, a składają się na niego zarówno tańce bardzo szybkie, jak i wolne. Niektóre z nich tańczy się w parach, a wykonanie innych stanowi swego rodzaju performance (np. belly dance). W tańcu tureckim dostrzega się wiele elementów tańca romskiego, wśród których wskazuje się głównie podskoki, figury akrobatyczne czy też ruchy bioder. Od egipskiego stylu tańca brzucha, styl turecki różni się głównie płynnością ruchów tancerki. Kobieta podczas tańca próbuje odzwierciedlić swoje uczucia i myśli. W tureckim tańcu brzucha wykorzystuje się niewielkie instrumenty muzyczne, zaliczane do perkusyjnych, zwane saggat.