Urazy stawu łokciowego

Staw łokciowy jest konstrukcją złożoną i dość skomplikowaną. Tworzą go kości (ramienna, łokciowa i promieniowa – stanowiące jego rusztowanie), trzy stawy (ramienno-łokciowy, promieniowo-łokciowy i bliższy), wiązadła ograniczające jego ruchy (pierścieniowate, boczne łokciowe od strony przyśrodkowej, poboczne promieniowe od strony bocznej) oraz liczne mięśnie. Budowa stawu łokciowego w pierwszym i drugim przedziale wygląda następująco:

• staw ramienno-łokciowy – składa się z bloczku kości przedramienia, która tworzy główkę, oraz panewki tworzonej przez wcięcie bloczkowe kości łokciowej między wyrostkiem łokciowym a wyrostkiem dziobiastym;
• staw ramienno-promieniowy – składa się z kości ramiennej (główka) i dołka głowy kości promieniowej (panewka), te dwa stawy w połączeniu stanowią przedział pierwszy i tworzą „właściwy staw łokciowy”;
• staw promieniowo-łokciowy bliższy – składa się z obwodu stawowego głowy kości promieniowej (główka) oraz wcięcia kości łokciowej i więzadła pierścieniowatego (panewka), staw ten stanowi drugi przedział stawu łokciowego, w którym odbywają się ruchy rotacji przedramienia.

Ból łokcia może pochodzić z samego łokcia, być następstwem zmian degeneracyjnych włókien kolagenowych, z których zbudowane są ścięgna, lub mikrourazów, powodujących zaburzenia ukrwienia przyczepu. Przyczynami „łokcia tenisisty” i „łokcia golfisty” (nazwy są mylące, ponieważ choroby rzadko kiedy występują u zaawansowanych graczy) są czynności dnia codziennego, praca związana z urządzeniami wytwarzającymi wibracje, a nawet rutynowa praca przy komputerze. Ponadto urazom sprzyja wiek. Znacznie częściej schorzenie diagnozuje się u pacjentów między 30. a 65. rokiem życiem niż u osób młodszych oraz u elektryków, którzy podczas pracy często mają zaciśnięte ręce.

Wspomniane urazy stawu łokciowego objawiają się:

• stanem zapalnym w okolicy nadkłykcia bocznego kości ramiennej;
• bolesnymi trudnościami w wykonywaniu codziennych czynności, np. podawaniu ręki;
• zaburzeniami siły mięśni antagonistycznych przedramienia.

Objawy nasilają się podczas zginania ręki oraz przy zaciskaniu dłoni.

Bardzo często urazy stawu łokciowego ulegają samoczynnemu zagojeniu. Proces ten może trwać nawet rok. Jeśli jednak ból jest zbyt intensywny, należy zgłosić się do lekarza. Urazy stawu łokciowego można leczyć następującymi metodami:

• fizykoterapią,
• terapią manualną,
• farmakologią.

W celu uniknięcia drażnienia chorego miejsca można stosować także stabilizator stawu łokciowego (ortezę), którego działanie polega na odciążeniu od pracy zmienionego chorobowo miejsca.